Μπλε

Στόν Παράδεισο έχω 

σημαδέψει ένα νησί

Απαράλλαχτο εσύ 

κι ένα σπίτι στή θάλασσα

Μέ κρεβάτι μεγάλο καί πόρτα μικρή

Έχω ρίξει μές στ’άπατα μιάν ηχώ

Νά κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ

Νά σέ βλέπω μισή να περνάς στό νερό

και μισή να σε κλαίω 

μές στόν Παράδειο

Οδυσσέας Ελύτης

"Μονόγραμμα"

Συλλογισμοί

Τόσο η νύχτα,

τόσο η βοή στόν άνεμο 

Τόσο η στάλα στόν αέρα,

τόσο η σιγαλιά 

Τριγύρω η θάλασσα 

η δεσποτική 

Καμάρα τ’ουρανού με τ’άστρα 

Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή 

"Μονόγραμμα"

Οδυσσέας Ελύτης

Εσωτερικός κόσμος

Τό γερτό παντζούρι εσύ,

ο αέρας πού τό ανοίγει εγώ 

Επειδή σ’αγαπώ καί σ’αγαπώ 

Πάντα εσύ τό νόμισμα 

καί εγώ η λατρεία πού τό εξαργυρώνει

"Μονόγραμμα"

Οδυσσέας Ελύτης

Μόνος ...

Μόνος 

καί άς είναι ο ήλιος 

που κρατείς 

ένα παιδί νεογέννητο

Μόνος,

καί ας είμ’εγώ

 η πατρίδα που πενθεί

Ας είναι ο λόγος που έστειλα 

νά σου κρατεί δαφνόφυλλο

Μόνος,

ο αέρας δυνατός 

καί μόνος τ’ολοστρόγγυλο

Βότσαλο στό βλεφάρισμα 

του σκοτεινού βυθού

Ο ψαράς που ανέβασε 

κι έριξε πάλι πίσω 

στούς καιρούς 

τόν Παράδεισο

"Μονόγραμμα"

Οδυσσέας Ελύτης