Τόσα χρόνια
σε άφηνα
και μεγάλωνες
μέσα μου...
Τόσα χρόνια
μεγάλωνα
μαζί σου...
Έχτισα τις πίκρες μου,
τις λύπες μου...
Και άφησα τις χαρές μου
να μικραίνουν..
Δεν θα σου πω
πως σε μισώ.
Θα σου πω
σε ευχαριστώ,
για το μάθημα
που μου 'δωσες
και κύλησαν
τα χρόνια μου μαζι σου....
Εσύ συνέχιζεις
να μεγαλώνεις...
Κι εγώ συνέχιζω
να μικραινω...
μα θα μεγαλώσω και πάλι,
θα δεις...
Φεύγοντας,
θα αφήσω πίσω
δυό κομμάτια
του εαυτού μου...
το ένα είναι της θέλησης,
αυτό που
ήθελα στην ζωή μου,
και το άλλο,
αυτό που αγάπησα,
για να ζω...
κι ας είναι
η μορφή τους
ανάγλυφη
σε δύο αθώα πρόσωπα...
Ο καιρός έχει γυρίσματα.
Και τα γυρίσματα προδίδουν
την γεύση μιας πίκρας
κοιτώντας στο παρελθόν...
Η αίσθηση
όμως της συγχώρεσης
είναι αυτή
που με μεγαλώνει ξανά...
Και θα γίνω τρανός,
θα δεις...
γιατί απλά και μόνο
Σε συγχωρώ....
Καλή συνέχεια
