Πανσπερμία σκέψεως

Ξέρω ότι 

σε εκείνη 

την μικρή 

παύση 

που κάνεις 

όταν 

σκέφτεσαι, 

υπάρχει 

μια δική μου 

μικρή  

εικόνα 

στο μυαλό σου....

Ανείπωτη ουτοπία

Ακόμα 

και όταν ήμουν 

στα πιο χαμηλά 

σκαλοπάτια 

της ζωης μου, 

όταν η ψυχή μου 

πνιγόταν στην 

άβυσσο των ωκεανών 

και λυσσομανούσε 

για μιαν ανάσα, 

φορούσα πάντα, 

εκείνο το χαμόγελο 

που σου άρεζε

όταν με κοιτούσες.... 

Το κέντημα της Πίστης

Να κεντάς!

Να κεντάς τις λέξεις...

Να υφαίνεις τα λόγια....

Να κεντάς τα συναισθήματα...

τις σκέψεις....

Να κεντάς τις θάλασσες 

που θα αρμενίσεις.. 

τους ανέμους 

που θα δαμάσεις 

καλοταξιδεμένη να γίνεις 

κόσμους και μέρη 

πολλά να δεις 

να φτάσεις 

στην άκρη της γης.... 

να σταθείς καταγής 

και να κεντήσεις Εσένα 

να υφαίνεις Εμένα 

Ροδολούλουδο να ριζώσεις 

στην γης που στάθηκες, 

να ανθίσεις

Να κεντάς την ζωή... 

την ζωή που ονειρεύτηκες... 

σε ένα δαντέλενιο 

λευκό τραπεζομάντηλο 

απλωμένο στο τραπέζι 

της Αγάπης ...

Να κεντάς.... 

μα να μην σταματήσεις....