Γέροντας στα γκρίζα του μαλλιά
που λαναρίζονται χάμω στην γης,
ρίζες γενεών έρχονται και αναβλύζουν
σε μια του ματιά απο τα κιτάπια των αιώνων.
Στα μαύρα ντυμένος, αξούριστος και ζαρωμένος, καταχωνιάζει τις πίκρες και τις κακουχίες μιας άλλης εποχής κάτου απ την ξεθωριασμένη και σκονιασμένη του τραγιάσκα.
Κάθεται και θωρεί τα γέλια των παιδιών που παίζουνε αμέριμνα
και χαχανίζουν στις εικόνες που ξεχειλίζουν στον πάτριο και ηλιοφώτιστο τούτον τόπο.
Συλλογιέται τις μέρες εκείνες, καθώς το βούισμα του αγέρα τον παίρνει μακρυά στα άδυτα του χρόνου.
Οι σκέψεις μύριες και νοσταλγικές
κάθονται σιμά του,
που ανήμπορος να αντισταθεί,
τις τρατάρει ένα κατσουφιασμένο
μα γλυκό χαμόγελο κρυμμένο κάτου απ τα μουστάκια του.
"Μην είστε 'σεις που άδολος
και νιός έπαιζα μαζι σας"
αναρωτήθηκε.
Μα αυτές δεν ήσαν εκείς για να αποκριθούν. Ήσαν εκείς για να ανταμώσουν με τον νιό
που ανείπωτα υπάρχει στην ψυχή του.
"Θα 'θελα να 'μουν νιός ξανά"
σκέφτηκε.
Και οι λογισμοί, του πήρανε το χέρι να τον σηκώσουν απ την βαριά του την ψυχή για να χορέψουν.
"Που πας βρε γέροντα?
Την καρδιά σου δεν την σκέφτηκες"?
Είπε στον εαυτό του.
Μα η ψυχή γιομάτη θάρρος,
συνέχισε να τον γαργαλεί.
Στο βήμα του ποδιού του,
γιοννήθηκε ενα καρδιοχτύπη.
"Μην είσαι 'συ ξεχασμένη μου καρδιά
που μου μιλάς"
ερώτησε,
καθώς το δεύτερο βήμα,
τον σήκωνε απ το Παρελθόν.
"Νιώσε παππού την νιότη"
του 'πανε τα χείλη
ενώ γελούσανε κρυφά!
Και ο παππούς, δίνει μιάς στον γέρο-χρόνο,
και κόπιασε στο τρίτο βήμα του χορού.
"Κυρ Παναγή, εγω θα 'μαι η ντάμα σου"
του φώναξε η ψυχή και του 'πιασε το χέρι.
"Σύρε τον χορό, της νιότης σου μοιραίο, χαμπέρι να γενεί στου κανακαρη της την μάνα, που 'ναι περήφανη για σέ"
του ξεφώνισε η ψυχή!
Μα ο κυρ Παναγής κατάκοπος και λαχανιασμένος, δεν άντεξε.
Κάθισε κάτου απ το αγαπημένο του δέντρο, λογίστικε και αροθύμησε τα χρόνια τότες.
Αυτά που φύγανε.
Εκείς, που αγναντευοντας τα παιδιά που παίζανε, τον πήγαν.
Και δάκρυσε.
Στο δάκρυ που 'πεσε αργά, λογίστικε και είπε:
"νιότη μου να σ' είχα δυό φορές"
και μες στην πεθυμιά του,
του κλείσανε τα μάτια ........
