Ταξίδι γεύσεων
τελικά ειν η ζωή
Σιμά στις γλαδιόλες
που πλημμυρίζουν
τον δρόμο που ποδοπατείς
ανεβαίνεις προς
την εκκλησιά του άστρου
με τον φωτεινό λευκό Σταυρό
που αγγίζει το στερέωμα...
κατάνυξη ταμένη
στα μαρτυρικά δάκρυα
το νωχελικο σου
βήμα που κοπιάζεις,
γεννώντας ενδόμυχα
τα Τέσσερα
ολοφώτιστα παιδιά Σου.
Τον Βορρά, τον Νότο,
την Ανατολή και την Δύση....
Στεφάνι στην εκκλησιά
που σε περιμένει
φωτοστέφανο...
Ανέβα...
... μην φοβάσαι...
γιατί φως μου,
τα αστέρια δεν πέφτουν....
μα Λάμπουν...
Καλό απόγευμα....
