Άτιμο σώμα
κατακτήθηκες απ τους πόνους
κι έπεσες προδομένο ...
γονάτισες εκείνη την στιγμή
κι οι παλάμες σου ακούμπισαν το χώμα
και έγειρε το κεφαλι κάτω ...
μύρισε για τελευταία φορά την γη
που Λάτρεψες, που Έσπειρες...
Είδες τον ηλιο για στερνή φορά
σηκώνοντας τα μάτια ...
σου Πρόσφερε εκείνες
τις ηλιοφώτιστες εικόνες!
Του γάμου Σου ..
Τα γεννητούρια των παιδιών Σου
με τα γέλια τους
Και Έζησες ..
Και τα Χάρηκες
Και Λυπηθηκες
μα Προχώρησες
Και Συνέχισες
Και Έσπειρες την γη πάλι
Αυτήν που Αγάπησες τόσο πολύ
Που σαν παιδί σου την Λάτρευες
Και την Έδινες ζωή ...
Το σώμα όμως κουράστικε
απ τις αντοχές του
Κι έδειξε στην ψυχή
το μονοπάτι
Εκείνο που Σε ανεβάζει στον ήλιο
Και Έφυγες ....
Τώρα μας Κοιτάς και μας Φωτίζεις
Και Χαίρεσαι γαλήνια ...
Το σώμα δεν πονάει άλλο
Δώρο το Άφησες στην λατρεμένη Σου γη
Να το φροντίζει
Και να το στολίζει
Με τα αγαπημένα Σου φυτά ...
τις γυαλιστερές ντομάτες
που τόσο περήφανος Ήσουν,
τις πιπεριές
που με τόσο αγάπη
τις Έκοβες για να τις μοιράζεις,
και τα σταφύλια
που με τόσο καμάρι
τα Έκανες τσίπουρο ...
Σηκώνω το ποτήρι αυτό τώρα
και είναι βαρύ!
μα είναι και τόσο πολύτιμο!
Στην γεύση Του αντικρίζω την αγάπη Σου
Και όλα εκείνα τα λόγια Σου
και κοιτάζω τον ήλιο
και ξέρω ότι με Βλέπεις
και ξέρω οτι Γελάς
και ξερω ότι Χαίρεσαι ..
Στην Υγειά σου Μοναδικέ μου ...
Καλό ταξίδι Φίλε μου Αγαπημένε ..
Καλό σου ταξίδι Πατέρα...
