Αποσιωπείς
φωλιάζοντας γαλήνια
στο μπλε που αγαπάς ...
Που σαν πέπλο
ήρθε να απαλύνει
τους φόβους σου ...
Σαν το χέρι μου
εκείνες τις στιγμές
Που το δέρμα σου
αναζητούσε ...
Και σαν το φιλί
που σου 'δωσα
Κι αφέθηκες...
με τα μάτια κλειστα
κι ανυπόμονα
να αδημονούν
του έρωτα τα μονοπάτια ...
Έτσι πέρασα ...
σαν τον άνεμο να σ αγκαλιάσω ....
και σαν την βροχή να σε φιλήσω ...
και σαν τον ήλιο να σε φωτίσω
να ζήσεις ξανά ....
Σε αυτό το μπλε ...
σε εκείνες τις στιγμές ...
Εκείνου του Σεπτέμβρη
να με θυμάσαι ...
Θεσσαλονίκη, Σεπτέμβριος 2014
