Βρήκα μια
απαράμιλλη ομορφιά,
να κρύβεται σε
επίγειους ουρανούς
και γήινα αστέρια...
Όπου η ουρά τους
ακόμα φωτίζει
το νυχτερινό στερέωμα
σε έναν κόσμο
που φαίνεται μακρινός ...
μιας δρασκελιάς απόσταση
για την ακρίβεια θαρρείς,
μια ανάσα
πιο κοντά στα όνειρα.
Σαν νεράιδα
που στέκει καταμεσής
στα πέλαγα της νύχτας
να κρατεί
το ολόγιομο φεγγάρι.
Έτσι θα 'ναι!
Μην φοβηθείς.
Σιμά σου θα μεσουρανεί
η αγαπημένη σου Αριάδνη.
Απλόχερα θα σου δίνει
το κουβάρι των ονείρων
να μπεις και να πετάξεις...
μα να μην χαθείς.
Ανάλαφρη κι ελεύθερη
θα ξαμολιέσαι
στα λιβάδια των αστέρων
όπου θα ξαποστάσεις
στην ράχη
ενός κομήτη ταξιδεμένου,
κουρασμένη πλέον,
να κοιμηθείς.
Και καθώς καλπάζοντας
θα 'ρχεται ο Μορφέας
να σε πάρει,
εσύ,
γλυκονανουρισμένη
απ την φωνή
της Μητέρας Νύχτας
θα 'σαι κάτου
απ της μοίρας σου
το πέπλο σκεπασμένη,
μιας στιγμής,
πιο κοντά στο αύριο...
Καλή σου νύχτα Κούκλα μου...
Καλή σου νύχτα!
