Είδα ανατολές να γεννιούνται .... μα εσένα σε πρωτόδα μόλις,
και ξαφνιάστικα.
Ανοιγουν οι Ουρανοι,
Δόξα! της Δόξας η άβυσσος η παρουσία η Δεύτερη
Σύ, κατ´εικονα και καθ´ομοίωση του Ειναι.
Πως να σε ξεχάσω .....
Μεγάλη Ημέρα ....
Μεγάλη Ημέρα ....
Ξεκλειδώθηκα
ReplyDeleteΈφυγες
Και βγήκαν οι λέξεις
Στον αέρα να πετάξουν
Ποιος ήσουν;
Το αστέρι είναι μοναχό
Χωρίς ανάσες
Και έρωτα
Με το δάχτυλο μου
Θα διαγράψω
Έναν κύκλο στην κοιλιά σου
Και θα μείνω μέσα
Θα μείνω εκεί μέσα
Μέσα σου
Πάνω σου
Γύρω σου
Στα μαλλιά σου αυλή και χαρούμενη Κυριακή
Στα χέρια σου πολύτιμα στολίδια
Από άλλες εποχές
Από εκεί ήρθα εγώ
Εγώ
που δεν ήμουν τίποτα
που δεν είμαι τίποτα
που οι εποχές αλλάζουν χρώματα πάνω μου
εγώ
με τα καυτά μου δάκρυα και τα άχρηστα λόγια
εγώ που έρχομαι από αλλού
να σου χαρίσω χρόνο
να σε κάνω νέο, πιο νέο
να σε ξανακάνω νέο
να ζήσουμε μαζί
να φύγουμε μαζί
να μη βγει ο χρησμός
να μη βγει αυτός ο ηλίθιος, απαίσιος χρησμός
να μην
το δειλό μου μυαλό μπλοκάρει
εξαφανίζεται
μικραίνει και χάνεται
λιώνει όλη μου η φαιά ουσία,
δεν έχω μυαλό
δεν έχω σκέψεις
δεν έχω λέξεις,
χάνομαι
διαλύομαι
δαγκώνω τα χέρια μου
δαγκώνομαι
να μην τσιρίξω
και σπάσω σε χίλια κομμάτια
δεν έχω μυαλό,
ούτε φωνή
δεν έχω ποιήματα
θα σπάσω
μικραίνω, μικραίνω
κλαίω, λιώνω
δεν έχω
δεν ξέρω
το δειλό μου μυαλό δεν ξέρει
έπαψε να αναπνέει
και να με τρέφει
έπαψα να γράφω
και να σκίζω
να μιλάω
και να σωπαίνω
δεν έχω
ισορροπία
ηρεμία
διαύγεια
μόνο νιώθω
δεν σε έχω
δεν θα σε έχω
Όταν θα έρθει η νύχτα και θα σκεπάσει την σωματική μας κούραση,
Deleteη ψυχή μας θα ανοίξει τα φτερά της, για να πετάξει στο σκοτεινό άπειρο ψάχνοντας το όνειρο,
αυτό, που χτίσαμε την μέρα .... έτσι απλά, μαζί χέρι-χέρι .....
και η μουσική να παίζει γαλήνια, για να χαϊδεύει τα μαλλιά σου.....
καθώς ο αέρας στα χτένιζει, χιλιάδες μυρωδιές ξεπετούν και σου πλέκουν πλεξούδες για να πιαστώ και να μπορέσω να ανέβω, εκεί που ειναι τα μάτια σου, για να δω τον κόσμο ....
Το φως .... με τα μάτια κλειστά, ξεπετάει μύριες αισθήσεις απάνω σε ενα καμβά, γευόμενοι τα χρώματα της αγαλίασης στο μεγάλο τραπέζι ....... Έδαισμα ψυχής ....
Και όμως, θα σε δω ....