Ουτοπία τελικά, η πραγματικότητα που θέλει άλλα,
και άλλα είναι η ζωή μας ....
Μοναχικό μονοπάτι η ψυχές που διαβαίνουν σε αυτό,
χαρές και πίκρες, χερι-χερι φτάνουν
στον τελευταίο προορισμό ....
Θεριό, μεγαλώνει ο κόσμος που μιλαμε.
Μα εγω, δεν το θελω αυτό. |
Δεν θέλω του κισσού το πλάνο ψήλωμα
ReplyDeleteσε ξένα αναστυλώματα δεμένο.
Ας είμαι ένα καλάμι, ένα χαμόδεντρο,
μα όσο να ανεβαίνω, μόνος ν’ ανεβαίνω.
Γ. Δροσίνης