Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί ειν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Κ. Καβαφης
Το Μπλέ σου διάχυτο στου κοσμου το Απέραντο. Κρύβεσαι πισω απ´αυτο και Γελάς. Το βαζεις μπροστα, για να πορευτείς στου χρονου την διάρκεια. Δεν λογιζεσαι την άμοιρη σελήνη, που κρυφτοκλαιει σε μια γωνιά του παραδείσου, και απλώνεσαι στα πέρατα της Ελευθερίας ....
Οταν ημουνα μικρη ξαπλωνα στο γρασιδι και χαζευα τις διαγεγραμμενες πορειες των σιδερενιων πουλιων...και παντα φανταζομουνα, αναρωτιοτιομουνα τι κοσμος πεταει εκει πανω: πού πάει; γιατι πετάει;τι ψαχνει να βρει μακρια απο το χωμα; γιατι θελει μανιωδως να χανει τη γη κατω απο τα ποδια του; Και ΓΙΑΤΙ το φευγιο του πρεπει παντα να αφηνει ΙΧΝΗ...;ε;γιατι;
Πιστευω παντα οτι στην ζωη μας θα μεινουμε με αναπαντητα ερωτηματικα και παντα θα εχουμε αυτην την νοσταλγια για ανεκπληρωτες επιθυμιες. Ειναι μερος της φυσης μας. Το θεμα ειναι πως εμεις θα συνεχιζουμε να ζουμε την ζωη μας και να προσπαθουμε για το καλυτερο
Θα συμφωνήσω μαζί σου και παράλληλα θα διαφωνίσω. Είναι γεγονός η φύση μας να απαιτεί την άμεση καταβολή των αιτημάτων μας, όπου σαν αποτέλεσμα θα έχει, να μείνουμε με την πίκρα εαν δεν εκπληρωθούν. Την πίκρα όμως αυτήν πως την ξεπεράσουμε αργότερα?Πες μου πως?
δεν ξερω τι να σου απαντησω. Αυτο νομιζω οτι εξαρταται απο την κριση του καθενος το πως τα βλεπει τα πραγματα, και αυτο που λεω παντα ειναι οτι ολα καταληγουν σε μια επιλογη, τιποτα περισσοτερο. Τωρα αν εσυ θελεις να τα κανεις περιπλοκα αυτο ειναι δικαιωμα σου, τελεια και παυλα.
Με αυτην την λογικη παντα θα εχουμε απωθημενα. Το ζητουμενο τοτε ειναι οχι πως δεν θα χουμε απωθημενα, γιατι μαλλον αυτο δε γινεται. Ειναι ανεφικτο. Το ζητουμενο ειναι να τα περιορισεις σε οσο γινεται μικροτερο βαθμο... Οποτε η ζωη μας πρεπει να γεμιζει ανα πασα στιγμη απο δραση! Συνεπως ειναι θεμα ισορροπιων. Δεν μπορεις να μενεις μια ζωη σε αναπαντητα "γιατι?". Δεν σε παει μπροστα
Το Μπλέ σου διάχυτο στου κοσμου το Απέραντο.
ReplyDeleteΚρύβεσαι πισω απ´αυτο και Γελάς.
Το βαζεις μπροστα, για να πορευτείς στου χρονου την διάρκεια.
Δεν λογιζεσαι την άμοιρη σελήνη, που κρυφτοκλαιει σε μια γωνιά του παραδείσου, και απλώνεσαι στα πέρατα της Ελευθερίας ....
Όμορφη εικόνα με όμορφα λόγια!
ReplyDeleteΣε ευχαριστω Αννα .....
DeleteΟταν ημουνα μικρη ξαπλωνα στο γρασιδι
ReplyDeleteκαι χαζευα τις διαγεγραμμενες πορειες
των σιδερενιων πουλιων...και παντα
φανταζομουνα, αναρωτιοτιομουνα τι
κοσμος πεταει εκει πανω: πού πάει;
γιατι πετάει;τι ψαχνει να βρει
μακρια απο το χωμα; γιατι θελει μανιωδως
να χανει τη γη κατω απο τα ποδια του;
Και ΓΙΑΤΙ το φευγιο του πρεπει παντα
να αφηνει ΙΧΝΗ...;ε;γιατι;
Δεν ξερω το γιατι, κι εγω αυτο ψαχνω να βρω μεσα απο τα ονειρα μου ......
Deletehttp://www.youtube.com/watch?v=uM-nETQhX9U
Deleteταιριαζει γαντι ωστοσο...
πολλα ερωτηματα ειναι γεννημενα να μενουν αναπαντητα,
σαν τις κλησεις ενα πραμα... (δεν χρειαζεται παντοτε
να σηκωνεις το τηλεφωνο...)
Καμιά φορά πρέπει να κοιτάμε και λίγο παραπέρα, και στα μάτια των άλλων, ίσως βρούμε μια απάντηση..
ReplyDeleteΙσως εχει δικιο η Anna...παιζει να ψαχνουμε και σε λαθος
Deleteμερος τη σωστη απαντηση
Θα συμφωνησω και εγω, καμια φορα βρισκουμε πραγματα απο εκει που δεν το περιμενουμε
DeleteΕπίσης μπορεί να είναι και μέσα στην αγκαλιά μας χωρίς να το βλέπουμε.
DeleteΤελικα μπερδευτικα γιατι πραγμα μιλαμε τωρα χεχε??
DeleteΓια χαμένους έρωτες, για τα θέλω μας, για αυτά που είχαμε και δώσαμε..
Deleteοκ για πες κι αλλα
DeleteΣαν τι? για τα ερωτήματα που μείναν αναπάντητα, που είπε και η φίλη παραπάνω?
ReplyDeleteΠιστευω παντα οτι στην ζωη μας θα μεινουμε με αναπαντητα ερωτηματικα και παντα θα εχουμε αυτην την νοσταλγια για ανεκπληρωτες επιθυμιες. Ειναι μερος της φυσης μας. Το θεμα ειναι πως εμεις θα συνεχιζουμε να ζουμε την ζωη μας και να προσπαθουμε για το καλυτερο
DeleteΘα συμφωνήσω μαζί σου και παράλληλα θα διαφωνίσω. Είναι γεγονός η φύση μας να απαιτεί την άμεση καταβολή των αιτημάτων μας, όπου σαν αποτέλεσμα θα έχει, να μείνουμε με την πίκρα εαν δεν εκπληρωθούν. Την πίκρα όμως αυτήν πως την ξεπεράσουμε αργότερα?Πες μου πως?
ReplyDeleteδεν ξερω τι να σου απαντησω. Αυτο νομιζω οτι εξαρταται απο την κριση του καθενος το πως τα βλεπει τα πραγματα, και αυτο που λεω παντα ειναι οτι ολα καταληγουν σε μια επιλογη, τιποτα περισσοτερο. Τωρα αν εσυ θελεις να τα κανεις περιπλοκα αυτο ειναι δικαιωμα σου, τελεια και παυλα.
DeleteΜε αυτην την λογικη παντα θα εχουμε απωθημενα. Το ζητουμενο τοτε ειναι οχι πως δεν θα χουμε απωθημενα, γιατι μαλλον αυτο δε γινεται. Ειναι ανεφικτο. Το ζητουμενο ειναι να τα περιορισεις σε οσο γινεται μικροτερο βαθμο... Οποτε η ζωη μας πρεπει να γεμιζει ανα πασα στιγμη απο δραση! Συνεπως ειναι θεμα ισορροπιων. Δεν μπορεις να μενεις μια ζωη σε αναπαντητα "γιατι?".
DeleteΔεν σε παει μπροστα
Αυτό είναι θέμα για πολλούς καφέδες και λυπάμαι γιατί είμαι κουρασμένη και θα πρέπει να πάω για ύπνο. Καλό βράδυ!
ReplyDeleteΚαλη σου νυχτα Αννα, ευχομαι να εισαι καλα ....
DeleteΌμορφα λόγια και όμορφη εικόνα!! Σε ζηλεύω..
ReplyDeleteΔεν υπαρχει λογος για ζηλεια ..... Σε ευχαριστω παντως
Delete