Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί ειν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Κ. Καβαφης
Ένα αστέρι είπα οτι μ' ανήκει. Θα κοιτάξω απάνω στον ουρανό για να το δω. Στην θέση του, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα, κάθεται και σιγογνέφει χαιρετίσματα και ερωτεί κρυφές επιθυμίες.
Είναι καλοί οι άνθρωποι εκεί που ζεις; ερώτησε. Ναι του 'πα.
Το πελώριο σ 'αγαπω, γράφεται στο γαλάζιο της θάλασσας απάνω; κει που τα λευκά τα σπίτια ξεπηδούν σαν των φιλιών τα πάθη; Ναι του ανταποκρίθηκα κι άρχισε να φωτίζει.
Μα γιατί η θάλασσα φουρτούνα βγάζει ξάφνου; ερώτησε ξανα. Μα γιατί οι έρωτες φουρτούνες θέλουν τ' απάντησα κι γω και εφώτησε περισσότερο.
Στο χάδι του αγέρα λικνίζονται πανιά πελώρια που αρμενίζουν στις γαλάζιες θάλασσες με τα λευκά τα σπίτια σαν των φιλιών τα πάθη, που πηγαίνουν; ξαναρωτησε. Πηγαίνουν να βρουν το ταίρι τους, να ζευγαρώσουν στης μοιρας το λιμανι. Κι έλαμψε περσσότερο.
Θες να 'ναι η μοίρα που κάθομαι δω πάνω να σε θωρώ; Ναι του 'πα γιατί από όλα τ' άστρα του ουρανού εσένα διάλεξα.
Που μένεις να 'ρθω να σε βρω ερώτησε ξανά. Στην οδό Ονείρων του απάντησα .....
Οδος ονειρων για τα αστερια τ´ ουρανού, οδος εφιαλτων για τα αστροπελεκια μερικες φορες.... Καλο ξημερωμα απο την παγωμενη Στοκχολμη http://youtu.be/ta3uCYYt6do
Μου αρεσει αυτο που λες ανωνυμε .... θα γινει και και αυτό. Ολοι οι δρομοι τελικα εκει καταληγουν στο εδώ. Μονο που αυτο το εδω να ήταν πιο κοντά, γι αυτο τρεχω...... Καλο βράδυ
Δεν θα σκεφτώ άλλο.
ReplyDeleteΈνα αστέρι είπα οτι μ' ανήκει. Θα κοιτάξω απάνω στον ουρανό για να το δω.
Στην θέση του, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα, κάθεται και σιγογνέφει χαιρετίσματα και ερωτεί κρυφές επιθυμίες.
Είναι καλοί οι άνθρωποι εκεί που ζεις; ερώτησε. Ναι του 'πα.
Το πελώριο σ 'αγαπω, γράφεται στο γαλάζιο της θάλασσας απάνω; κει που τα λευκά τα σπίτια ξεπηδούν σαν των φιλιών τα πάθη; Ναι του ανταποκρίθηκα κι άρχισε να φωτίζει.
Μα γιατί η θάλασσα φουρτούνα βγάζει ξάφνου; ερώτησε ξανα. Μα γιατί οι έρωτες φουρτούνες θέλουν τ' απάντησα κι γω και εφώτησε περισσότερο.
Στο χάδι του αγέρα λικνίζονται πανιά πελώρια που αρμενίζουν στις γαλάζιες θάλασσες με τα λευκά τα σπίτια σαν των φιλιών τα πάθη, που πηγαίνουν; ξαναρωτησε. Πηγαίνουν να βρουν το ταίρι τους, να ζευγαρώσουν στης μοιρας το λιμανι. Κι έλαμψε περσσότερο.
Θες να 'ναι η μοίρα που κάθομαι δω πάνω να σε θωρώ; Ναι του 'πα γιατί από όλα τ' άστρα του ουρανού εσένα διάλεξα.
Που μένεις να 'ρθω να σε βρω ερώτησε ξανά.
Στην οδό Ονείρων του απάντησα .....
Οδος ονειρων για τα αστερια τ´ ουρανού, οδος εφιαλτων για τα αστροπελεκια μερικες φορες....
DeleteΚαλο ξημερωμα
απο την παγωμενη Στοκχολμη
http://youtu.be/ta3uCYYt6do
Deletehttps://www.youtube.com/watch?v=U6gSyDAr8ek&feature=youtube_gdata_player
Βραδυνές εξορμήσεις σε σκοτεινούς δρόμους τρέχεις ξένε.μην κυνηγάς την μοίρα σου.η μοίρα σου είναι εδώ!έλα..
ReplyDeleteΜου αρεσει αυτο που λες ανωνυμε .... θα γινει και και αυτό. Ολοι οι δρομοι τελικα εκει καταληγουν στο εδώ. Μονο που αυτο το εδω να ήταν πιο κοντά, γι αυτο τρεχω......
DeleteΚαλο βράδυ