Κάπως έτσι θα ήθελα την ζωή μου ....
Σε μια ανατολή να ξεκινάει
πάντα καινούργια....
Μα το Νέο, ήσουν Εσύ...
Ξεπήδησες σαν τον πρωινό ήλιο
να καθαρίσεις τον ουρανό
απ ολα τα παλιά...
τον έβαψες με ήχους,
χρώματα και γεύσεις πάνω σε έναν ηλιοφώτιστο καμβά,
με πινελιές κουτσουρεμένες
σαν ενός παιδιού που μαθαίνει γραφή.
Ανάγλυφες
να επουλώνουν τις πληγές
ενός παρελθόντος με ένα τους χάδι...
Κι εγώ σαν παραλήπτης,
θα χαμηλώσω τα μάτια,
και ευλαβικά θα λουστώ
τα χρώματα της ανατολής σου,
και γευστικά θα μπω
στην πελώρια αγκαλιά των ήχων σου,
σαν εκείνες τις στιγμές,
περπατώντας μέσα στους αγρούς,
χαϊδεύοντας τις κορφές των σιταριών
καθώς λικνίζονται αφηρημένες
στα απόκρυφα μυστικά του αγέρα
και ψυθιριστά θα σου πω
"σ'αγαπω! Είσαι όλη μου η ζωή"....
No comments:
Post a Comment