Καιρό είχα να σε δω.
Που χάθηκες?
Βρισκόμουν επάνω
σε ροδοκόκκινα χείλη
γεμάτα αλμύρα....
Έπαιζα με τις σταγόνες
της βρεγμένης επιδερμίδας
που βρίσκοταν κρυμμένες
στα λακκάκια
ενός αλληγορικού γέλιου
πίσω απ το διαμαντένιο της αυτί
να ψιθυρίζει χωρίς φωνή,
μόνο με την ανάσα...
Μόνο με την ανάσα....
No comments:
Post a Comment