Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί ειν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Κ. Καβαφης
Καφετιά στάχυα που λικνιζονται στην μελωδία του ανέμου αργα και νωχελικα, σαγηνευουν την αισθηση, καθως οι γκρίζες στάχτες της γης, ανθίζουν κατω απο τους μπλε συννεφιασμενους ουρανούς.
Γονατιστός σπαραγμός με τα χερια δετά σε μια γροθιά και η βουβή κραυγή που ξεριζωνει τα πνευμόνια υφαινοντας την Λύτρωση.
Τα δάκρυα πάμπολλα, βροχή να εξευμενιζει το πνεύμα που στέκει μπροστα απο ενα κρεμασμένο ονειρο και να κλαίει ....
Διορατικότητα χρειαζεται για να δεις μεσα απο τα Θεία Οράματα το αχανές. Μπορεις να ανεβεις ψηλα; Να σχοινοβατησεις αναμεσα στον γκρεμό της ζωης και τον χειμαρο του παραδεισου της ψυχης;
Οι Γκέισες αγελαστες κρύβονται πισω απο μια μάσκα και ενα κιμονο και χάνονται στις παγοδες της φαντασίας μας. Στα αποκρυφα σημεία της Γυναίκας ειναι το αίνιγμα που κρύβεται σεμνά, και ευγενικά .... Μυριαδες απρόσωποι Αγγελοι περιμενουν την σειρα τους καθως η λάμψη φωτοβολεί τα ουράνια της αιωνιότητας του Απέραντου
Και εμεις, αθώα και αμεριμνα τρέχουμε μες στα σπαρτα απο σιταρι χωράφια χαιδευοντας τις κορφές τους σε αυτής της ζωής το Αιώνιο .....
Καλησπερα εγω δεν ειμαι ποιητρια,δε θα μιλησω ποιητικα....οτι θελω να πω θα το πω με τα δικα μου λογια κ οχι με λογια δανεικα...γιατι κανουμε τη ζωη μας δυσκολη κ κρυβομαστε πισω απο λεξεις που δηθεν μας εκφραζουν..,λεξεις βαρυγδουπες ...ακατανοητες για πολλους ενω μπορουμε να πουμε τα ιδια ακριβως ξεκαθαρα κ απλα χρημοποιωντας κυριολεξια και οχι μεταφορες....χρησιμοποιωντας λεξουλες που φοβομαστε οπως σε θελω....μου λειπεις....σε χρειαζομαι....σε εχω αναγκη....σε αγαπω....γιατι πετρο μπορεις να μου δωσεις μια εξηγηση?γιατι το κανουμε αυτο?
Δεν χρειάζεσαι να εισαι ποιητης για να εκφράσεις αυτο που θέλεις οταν το θελεις πραγματικά. Ενα απλο σ αγαπω, ενα απλο μου λείπεις, ειναι ολόκληρη η ποιητική συλλογη ενος συγγραφέα γραμμένη σε μια λεξη..... χρειαζεται ομως και ενα αυτί να την ακούσει. Ίσως ομως να χρεισημοποιουμε την ποίηση για να αλλαξουμε το ψυχικό μας περιβάλλον. Να εξωτερικευσουμε δλδ εναν ονειρεμένο κόσμο που κρυβουμε βαθιά μεσα μας...
Ουρανοί
ReplyDeleteΚαφετιά στάχυα που λικνιζονται στην μελωδία του ανέμου αργα και νωχελικα, σαγηνευουν την αισθηση, καθως οι γκρίζες στάχτες της γης, ανθίζουν κατω απο τους μπλε συννεφιασμενους ουρανούς.
Γονατιστός σπαραγμός με τα χερια δετά σε μια γροθιά και η βουβή κραυγή που ξεριζωνει τα πνευμόνια υφαινοντας την Λύτρωση.
Τα δάκρυα πάμπολλα, βροχή να εξευμενιζει το πνεύμα που στέκει μπροστα απο ενα κρεμασμένο ονειρο και να κλαίει ....
Διορατικότητα χρειαζεται για να δεις μεσα απο τα Θεία Οράματα το αχανές. Μπορεις να ανεβεις ψηλα; Να σχοινοβατησεις αναμεσα στον γκρεμό της ζωης και τον χειμαρο του παραδεισου της ψυχης;
Οι Γκέισες αγελαστες κρύβονται πισω απο μια μάσκα και ενα κιμονο και χάνονται στις παγοδες της φαντασίας μας. Στα αποκρυφα σημεία της Γυναίκας ειναι το αίνιγμα που κρύβεται σεμνά, και ευγενικά ....
Μυριαδες απρόσωποι Αγγελοι περιμενουν την σειρα τους καθως η λάμψη φωτοβολεί τα ουράνια της αιωνιότητας του Απέραντου
Και εμεις, αθώα και αμεριμνα τρέχουμε μες στα σπαρτα απο σιταρι χωράφια χαιδευοντας τις κορφές τους σε αυτής της ζωής το Αιώνιο .....
ξημερώματα εδώ ξένε... κ συ μακριά..μια δρασκελιά απέναντι απ της ζωης το αιώνιο!
ReplyDeleteΚαλησπερα εγω δεν ειμαι ποιητρια,δε θα μιλησω ποιητικα....οτι θελω να πω θα το πω με τα δικα μου λογια κ οχι με λογια δανεικα...γιατι κανουμε τη ζωη μας δυσκολη κ κρυβομαστε πισω απο λεξεις που δηθεν μας εκφραζουν..,λεξεις βαρυγδουπες ...ακατανοητες για πολλους ενω μπορουμε να πουμε τα ιδια ακριβως ξεκαθαρα κ απλα χρημοποιωντας κυριολεξια και οχι μεταφορες....χρησιμοποιωντας λεξουλες που φοβομαστε οπως σε θελω....μου λειπεις....σε χρειαζομαι....σε εχω αναγκη....σε αγαπω....γιατι πετρο μπορεις να μου δωσεις μια εξηγηση?γιατι το κανουμε αυτο?
ReplyDeleteΔεν χρειάζεσαι να εισαι ποιητης για να εκφράσεις αυτο που θέλεις οταν το θελεις πραγματικά. Ενα απλο σ αγαπω, ενα απλο μου λείπεις, ειναι ολόκληρη η ποιητική συλλογη ενος συγγραφέα γραμμένη σε μια λεξη..... χρειαζεται ομως και ενα αυτί να την ακούσει.
DeleteΊσως ομως να χρεισημοποιουμε την ποίηση για να αλλαξουμε το ψυχικό μας περιβάλλον. Να εξωτερικευσουμε δλδ εναν ονειρεμένο κόσμο που κρυβουμε βαθιά μεσα μας...
το ιδιο λεμε...κ ομως γιατι ειναι τοσο δυσκολο να πουν οι ανθρωποι αυτο που παγματικα νιωθουν?κ κρυβονται πισω απο διφορουμενες εννοιες χανοντας πολυτιμο χρονο ευτυχισμενων στιγμων?
ReplyDeleteΕγωισμός ίσως???? Ντροπη??? Δεν το γνωριζω .....
Delete