Ο λυγμός της βροχής

Θυμάσαι...

εκείνες τις βροχερές ημέρες 

που το μουσκεμένο σου μάγουλο 

ζητούσε το χερι μου,

καθώς περπατούσαμε 

μόνοι στα σοκάκια, 

'κείνες τις σταγόνες 

που πήρανε την κατήφορο 

στο πρόσωπό σου .. 

βρέξανε τα μάτια, 

μουσκέψαν το μάγουλο 

κι φτάσαν στα χείλη,

έκλεισες τα μάτια, 

σκαρφάλωσες  στις μύτες 

των ποδιών σου 

και μ αγκαλιασες

για να σε φιλήσω ...

"Σε θέλω" 

μου 'πες 

μ αυτά τα βρεγμένα 

και παθιασμένα 

ροδοκόκκινα χείλη .... 

"σ αγαπώ" 

σου ψιθύρισα .... 

κι βροχή ασταμάτητη 

πεζογραφούσε 

το κυρτό σου σώμα 

Δεν σ ένοιαζε που 'βρεχε .... 

ο κόσμος όλος 

ήταν εκείνη η στιγμή ... 

εκείνο το φιλί ...

Θυμάσαι ....