Κοιμήσου εσύ...
Στα μπαλκόνια του κόσμου απ τα κάγκελα να κρατηθείς,
απ τις ανησυχίες σου να απαλλαγείς γυρεύοντας μιαν έξοδο κινδύνου.
Χίλιες νύχτες, κι άλλες τόσες, μπαινοβγαίνεις στης μοναξιάς τα όνειρα και τους εφιάλτες της περασμένης σου ζωής και νυν...
μες του κορμιού σου επανάληψη
πλεγμένο γαϊτανάκι στα σεντόνια.
Κοιμήσου εσύ να σωθείς απ τα άδεια χρόνια. Γυμνή της ορχήστρας αλλαγή στο διάβα της νύχτας να χορεύεις.
Κι όταν τα μάτια σου ανοίγεις του ξυπνητού ξημέρωμα να βρεις, εγώ θα φεύγω με της ανατολής το καραβάνι, γιατί αδεσποτος αλητάκος του ονείρου ήμουν κι όχι εφιάλτης....
Καλημέρα! 🌞
No comments:
Post a Comment